Hier volgt een beschrijving van de staart van een Spitfire. Ook hier weer de foto verkenner Spitfire PR Mk XIX registratie PM627.

De staart sectie. Het verticale gedeelte van de staart (het richtings roer) werd gedurende de ontwikkeling van de Spitfire steeds groter. Toen het motorvermogen steeds hoger werd moest de staart ook groter worden in verband met behoud van de stabiliteit van het vliegtuig. Het model op de foto werd voor het eerst gebruikt op de Spitfire Mk XIV. Hoogteroer en richtingsroer zijn beiden veel groter dan bij eerdere versies en gaven het toestel dan ook een ander profiel. Vooral tijdens de start was de richtings stabiliteit veel groter dan van de eerdere Griffon Spitfire's, de Mk XII. Na de oorlog werd de staart vervangen door de nog grotere "Spiteful" staart, zoals die in gebruik kwamen bij de Mk 22, 24 en de Seafire Mk 46 en 47.

De roeren zelf waren met linnen bespannen. Dit was het laatste type Spitfire dat bespannen richting- en hoogteroer had. De opvolgende Spitfire Mk 22 en 24 hadden met aluminium beklede roeren van een ander ontwerp.

Detail van het bedieningsmechanisme van het richtings roer onder het linker hoogte roer.

Trimvlak bediening van het hoogteroer.

Staart licht in het uiteinde van het richtingsroer.

Het hoogteroer was hetzelfde als alle voorgaande Spitfire versies. Wel anders is het gebruik van een verlengde hoorn balans van het hoogteroer sinds de introductie van de Spitfire Mk IX. Dit type hoorn balans zou een verbetering moeten brengen in de stabiliteit van de horizontale vlucht ten opzicht van de Mk V. Het veroorzaakte ook een gunstiger zwaartepunt van het toestel wat weer nodig was als er extra zware lasten vervoerd moesten worden als camera's en extra brandstoftanks achter de rug van de vlieger.

(HIER klikken voor hoofdmenu).