Een "walk around" de Spitfire PR Mk XIX (Griffon neus)

In dit geval gaat het om de PM627.

De vijf blads Rotol propellor, zoals die voor kwam op alle met Grifoon motoren uitgerustte Spitfire's, was de Britse oplossing om het steeds groter wordende vermogen van de motor om te zetten in snelheid. In Duitsland zocht men de oplossing in bredere prop bladen en in de VS in grotere propellors, desnoods in een nieuw type vliegtuig. Hoewel de Rotol oplossing voldeed, nam het gewicht steeds meer toe en bereikte zijn limiet. De prop gaf zoveel koppel aan het toestel dat er tijdens de start vol tegenroer moest worden gegeven, wat risicovol was.

Het blijft verbazing wekken hoe Supermarine er steeds in bleef slagen om de Spitfire er fantastisch uit te laten zien. De vergrootte en puntiger spinner van de Griffon Spitfire zier er zeer esthetisch uit en geeft het toch al fraaie toestel een race achtige uitstraling, een beetje terug verwijzend naar de Spitfire's Schneider Trophy voorgangers.

Deze foto doet denken aan de vormen van de Supermarine race vliegtuigen. Het is de motorkap beplating van de Griffon en wel de rondingen om de kleppendeksels aan beide zijden van de neus.

Hier is duidelijk te zien hoe de afrondingen de vorm van de motor volgt. De Griffon is duidelijk groter dan de Merlin motor.

Op deze slechte compositie is duidelijk het profiel van de Griffon neus te zien.

Nu als contrast deze opname van de motoromvang.

Onder de neus vinden we de redelijk grote luchtinlaat voor de carburateur. Dit onderdeel is ook behoorlijk groter in vergelijking met Merlin Spitfire's.

Vanuit dit standpunt is duidelijk de afsluitklep te zien, die moet voorkomen dat er rommel naar binnen wordt gezogen tijdens het taxieen. De klep werd vanuit de cockpit bediend.

De luchtinlaat vanuit een andere hoek.

Zicht op het linker uitlaat gedeelte. Elke cylinder heeft een eigen uitlaat pijp. Deze vorm was bepalend voor een gelijkmatige uitstroming en zorgde eveneens voor wat extra stuwkracht. Dit leverde 20 tot 25 km/u bij aan de topsnelheid.

Detail opname van de uitlaten. Ze zijn gemaakt van gesmeed staal.

De uitlaten...

Het onderdeel onder de linker uitlaat pijpen is de luchtinlaat voor de motorisch aangedreven cabine luchtdruk pomp. Deze inlaat zat uitsluitend op de grote hoogte varianten van de Spitfire.

Detail opname van de cabine luchtdruk inlaat, met het beschermende roostertje tegen ingezogen vuil.

De hoofd brandstof tank zat achter de motor. De vulopening zat in het midden voor de cockpit.

Nog een luchtinlaat. Deze zit rechts boven de motor en gaat naar de Heywood lucht compressor.

Nog een opname van de inlaat tbv de Heywood compressor.

De motor beplating van de latere Griffon's was beduidend gladder en strakker afgewerkt in vergelijking met de eerste Spitfire's. Elk onderdeel was geoptimaliseerd en glad afgewerkt van de DZUS vastzetters tot de totale afwerking met als doel om de luchtweerstand te verminderen.

Nog een voorbeeld van de strakke afwerking.

Profiel van de spinner. Deze zit met 10 snelsluitingen vast. Tussen de twee bladen zijn er twee zichtbaar.

Close up van de propellor achterplaat. Ook is de stand van een blad t.o.v. de spinner goed zichtbaar.

Deze opname van de spinner laat goed de elegante vorm van de neus zien.

Een opname recht voor een propellor blad.

Detail van de bevestiging van een blad.

(Klik HIER om terug te gaan naar het hoofdmenu)