We gaan verder met deel 2 van de cockpit van Spitfire BL628.

Deze foto laat hetzelfde zien als de laatste foto uit deel 1. Nu is echter de stoel weer geplaatst. Het zilverkleurige apparaat boven in de foto is een pneumatische klep om de kanonnen te herladen. Daaronder, gemonteerd op de langsligger, de release knop van de Sutton veiligheidsriemen.

Rechterzijde van de cockpit. Nu is de stuurkolom vergrendeling aangebracht. Deze zit vast aan de langsligger en aan uitsparing in de rugleuning van de stoel.

Nog een detail opname.

De stuurkolom met de bekende standaard RAF greep. De vuur knop aan de bovenkant is eigenlijk een meervoudige luchtklep bediening. Als de bovenkant werd ingedrukt gingen de kanonnen vuren en als de onderkant werd ingedrukt werden de ".303 Brownings afgevuurd. De piloot kon ook in het midden drukken zodat kanonnen en mitrailleurs vuurden. De drie pneumatische elidingen zijn goed zichtbaar op de stuurkolom. Deze specifieke Spitfire heeft ook een knop om alleen de camera te bedienen.

Naar beneden kijkend achter de stuurkolom zijn de scharnieren goed zichtbaar. Het draaibare bovengedeelte van de stuurkolom zorgde voor een zeer comfortabele bediening van de rolroeren.

Hier zien we weer de linkerkant van de cockpit. Boven de onderste langsligger zien we de zes aansluitingen voor perslucht tbv de bewapening in de linker vleugel...

Weer een foto van boven de stuurkolom naar beneden kijkend naar de cockpit vloer, of beter gezegd het gebrek daar aan.

...en zoals te verwachten een foto van de rechterkant en de aansluiting voor de bewapening van de rechter vleugel. Normaal gesproken ligt er een beschermingplaat over de aansluitingen.

Antivries tank geplaatst boven de onderste langsligger aan de rechterkant. Zie ook de beschrijving hierover in het eerste gedeelte.

De zuurstof kraan aan de rechterzijde van de cockpit is verbonden met de zuurstof fles achter de stoel van de vlieger, net onder het achterste cockpit raam. De stoel is weer verwijderd in deze foto.

Foto van het voetpedaal. De tweevoudige voetsteun was niet bedoeld om het comfort te verhogen maar diende als een vroege vorm van anti-G bescherming voor de vlieger. Door de voeten hoger in de pedalen te plaatsen kon het lichaam hogere G krachten aan. Deze verbetering werd toegepast in de Spitfire en de Hurricane en was een enorme stap voorwaarts in de ontwikkeling vergeleken met de eerste ontwerpen.

De zwarte beschermplaat doet wat er op staat: beschermen van de "ELECTRICAL CONNECTIONS".

De stand van de pedalen kon worden aangepast aan de beenlengte van de vlieger dmv de zeester vormige moeren.

Onder de roerstangen is een verdeelklep zichtbaar van het pneumatische systeem.

Richtingroerstangen zijn hier ook goed zichtbaar.

De stang die verbonden is met de stuurkolom bedient het hoogteroer.

Weer een kijkje op de roerpedalen- en stangen maar nu in de langste stand. Nu is ook de gebogen plaat zichtbaar ter bescherming van de pneumatische aansluitingen naar de vleugel.

De bodem van de cockpit onder de stoel van de piloot. Hier zien we de interne ophanging en bevestiging van de oranje navigatie lamp onder aan de romp tussen de radiator en de olie koeler.

Zicht op het gedeelte achter de vliegers stoel, naar voren kijkend naar spant nummer 12. Rechts is nog het rek zichtbaar voor de radio en de 24 volt accu eronder. Links twee grote hogedruk flessen om het pneumatische systeem aan te drijven voor de landingskleppen, bewapening, remmen en de (uitklapbare) landingslichten. De flessen werden onder druk gehouden door een luchtcompressor die door de motor werd aangedreven. Ook zichtbaar zijn de kabels voor de bediening van het richtingroer (de buitenste) en in het midden de kabels voor het hoogteroer.

Van achter in de romp naar voren kijkend. De stoel en de pantserplaten zijn verwijderd zodat we helemaal tot aan de pedalen kunnen kijken en het brandschot wat de afscheiding is tussen de brandstoftank en de cockpit.

Nog een shot naar voren kijkend. Hier zien we veel details van spant nummer 12 en de bevestiging van de stoel.

De leren hoofdsteun was rechtstreeks aan de pantserplaat vastgemaakt die op zijn beurt weer aan spant 12 vastzat. De Sutton veiligheidsriemen liepen door de nauwe spleet in de pantserplaat naar achteren.

De spanningsregelaar zat gemonteerd achter aan spant 12 achter de hoofdsteun van de piloot. Dit onderdeel is duidelijk zichtbaar door het vaste glazen gedeelte van de cockpitkap. De zilveren cylinders onder aan de foto zijn de luchtflessen voor het pneumatische systeem.

Linkerkant vqan de spanningsregelaar. De zwarte fles rechts in beeld bevat de zuurstof voor de piloot.

Weer de spanningsregelaar maar nu is goed zichtbaar hoe de pantserplaat gemonteerd zit met afstandsringen op spant nummer 12.

Benedenkant van het schuifbare gedeelte van de kap. De lange stang onder het glas is een onderdeel van het noodafwerpmechanisme van de kap. Met een veer werd de kap in de runners vastgehouden. Door de stang naar voren te trekken werd de kap uit de runner getrokken en zat dan los zodat hij weggeduwd kon worden door de piloot of door omstanders eraf getrokken kon worden bij een noodlanding.

Kap in gesloten stand. De rode bal achter het glas is de noodknop om de kap te lossen. Deze zit vast aan de stangen links en recht van het cockpit glas en lopen door de stalen pijpjes die hier goed zichtbaar zijn. Aan de bal trekken veroorzaakt dus dat de stangen losgetrokken werden en de kap los kwam te zitten.

Het korte stukje buis wat hier aan de achterkant van de kap zichtbaar is bevat de veer die de stang van de kap op zijn plaats houdt. Ook zichtbaar zijn de twee haken die de kap fixeren op de glij rails.

Close up van het sluitingsmechanisme van de kap. Het mechanisme heeft twee klemstanden die de kap sluiten of openhouden. Hier is de achterste klem in gebruik om de kap in de open stand te houden.

Cockpit windscherm. Dit ontwerp met een van buiten gemonteerde pantserglasplaat was standaard op de Spitfire's van de Mk I tot de Mk Vb. Het moge duidelijk zijn dat het stuk pantserglas recht voor het gebogen gedeelte van het Perspex van de kap was geplaatst. Deze gebogen vorm zat al op de eerste niet gepantserde Spitfire's.

Dit is het vroege type achteruitkijk speigel zoals gebruikelijk bij de Mk V Spitfire. Deze vorm werd ook veel aangetroffen op veel Mk IX Spitfire's tot de ronde meer gestroomlijnde spiegels werden gemonteerd.

Rechter kant van de cockpitkap in gesloten toestand.

Detail van de bepantsering. De rug bescherming van de piloot bestond uit twee verschillende platen die tesamen 33 kilo wogen Een plaat beschermde het hoofd en de schouders en de andere zat achter de stoel.

Recht naar achteren kijkend is goed de vorm van de kap te zien en de rondingen aan de zijkanten.

De stang vlak voor het pantserglas is de sproeier voor het antivries op de voorruit.

Deze laatste foto geeft een beetje een idee wat de vlieger van een Spitfire ziet. Het belabberde zicht rechtvooruit was te danken aan de lange neus. Let ook op de vervorming van het gebogen gedeelte van het cockpit glas. Veel vliegers klaagden hier over en bij latere types werd de zijkanten vervangen door rechte stukken glas.

(klik HIER om terug te gaan naar het hoofdmenu)