LOBELLE COCKPITKAP CONSTRUCTIE VAN DE ZWEEDSE SPITFIRE PR MK XIX PM628

De Spitfire Mk XIX was van begin af aan ontworpen als een hoogvliegende fotoverkenner. De cockpitkap van dit type werd voor het eerst op de PR versie toegepast en zag er oppervlakkig gezien uit zoals elke andere Spitfire cockpitkap. Maar zoals we zullen zien zitten er enorm veel verschillen tussen de beide typen. Merk op dat er geen deur is aan de linkerkant van de kap, een kenmerk van de Spitfire met drukcabine.

In de cockpit klimmen was niet zo eenvoudig tenzij je erg lange benen hebt. Een opstapje aan de zijkant van de romp zou zeer behulpzaam zijn maar in deze luxe was niet voorzien.

Bij het openen van de kap zien we nog een belangrijk verschil met de standaard jager. De kap is dubbelwandig en helemaal van kunststof en niet voorzien van een aluminium frame voor, nog achter. De dubbele wand in de kap was noodzakelijk om bevriezing op grote hoogte tegen te gaan.

Het windscherm van een PR Spitfire was veel fraaier van vorm dan van de jager versies want er ontbrak het pantserglas en het vizier.

De min of meer ovale beplating onder de voorruit was een uniek kenmerk van deze Mk XIX.

Duidelijk mag zijn dat een drukcabine goed moet worden afgedicht. De rubberen rand is op deze foto wordt ondersteund door een metalen frame aan de binnenkant.

De kleine rode ring is voor de noodontkoppeling van de kap. Zodoende kon van buitenaf de kap worden geopend als de vlieger dat zelf niet meer kon doen. Alle teksten aan de buitenkant van de Zweedse Spitfire's waren in het Zweeds.

Hier de kap in de gesloten positie om te laten zien hoe nauwkeurig de kap past tegen het frame. Waar het kleine rode knopje voor dient is onbekend.

Achteraanzicht van de kap in gesloten stand laat zien dat er een luchtdichte bevestiging aan de achterkant van het schuifbare gedeelte van de kap zit. De axhterste beglazing (het vaste gedeelte van de kap) was ook een deel van de drukcabine en was speciaal voor deze PR versie ontworpen en liep ook verder door naar beneden dan de "standaard" beglazing.

De rails van de kap waren van een totaal ander ontwerp dan van de jager versie van de Spitfire. Het was een enorme uitdaging voor de ontwerpers en de eerste types hadden dan ook heel wat problemen die meestal opgelost werden ten nadele van het comfort en de veiligheid van de vliegers. Een duidelijk voorbeeld hiervan was de niet succesvolle eerste drukcabine versie, de Mk VI. Het probleem werd tenslotte opgelost door meneer Lobelle van Fairey Aviation. Lobelle bedacht een innovatieve kaprails met een interne sluiting die zichzelf vasthield in gesloten stand.

Deze foto laat de achterkant van de Lobelle rails zien. Rechts is de klauw vorm van het profiel zichtbaar die de kap, eenmaal onder druk, vasthield. De doorzichtige perspex buis achter de rugleuning bevatte silica gel om het vocht uit de cocpit op te nemen en om dus beslagen ramen te voorkomen. De buis was doorzichtig gemaakt om snel te kunnen inspecteren wanneer het gel verkleurd was en dan moest worden vervangen.

Een kleine stop werd in de romp gemonteerd om het uit de rails lopen te verkomen als de kap naar achteren werd geschoven.

Als laatste foto de fraaie ronde bolling van de kap voor beter uitzicht. Door het dubbele glas ziet het er vanuit deze hoek wat mistig uit.

(Klik HIER om terug te gaan naar het hoofdmenu)